
داروخانه معنوي
در راهروی دانشکده در حال گذر بودم که دانشجویی جلوی مرا گرفت و گفت:« استاد از شما سؤالی داشتم.» گفتم:« بفرمایید اگر بلد باشم در خدمتم.» و او گفت:« مگر شما نمی گویید که قرآن کتاب هدایت است و کتاب زندگی است؟! پس، انسان با مطالعۀ آن باید درس های فراوانی گرفته و با زبان آن آشنا گردد. در حالی که من وقتی آن را مطالعه می کنم، چیز زیادی متوجه نمی شوم و نکات خاصی در آن نمی بینم؟!»
اندکی به فکر فرو رفتم تا برای پاسخ به سؤال او از زبان تمثیل بهره گیری نمایم، به لطف خداوند متعال مثالی مناسب و قابل فهم به ذهنم رسید. به او گفتم:
« فرض کنید وارد داروخانه ای شده اید که جمیع داروهای مورد نیاز شما را دارد داروخانه ای بزرگ و گسترده با قفسه هایی پر از دارو، داروهایی که شما اکثر آنها را نمی شناسید و تنها نسخه ای در دست دارید. چگونه می توانید داروهای خود را تهیه نمایید؟» گفت: « برای من تنها ممکن نیست. قطعا باید از دکترهای داروشناس که در داروخانه مشغول به کارند کمک بخواهم.»
من نیز که متظر همین مطلب بودم از فرصت استفاده نموده و گفتم: « احسنت؛ قرآن نیز داروخانه ای کامل برای درمان تمامی دردهای روحی و حتی مادی بشر است ولی بهره گیری از آن نیز آدابی داشته و شخص مراجعه کننده باید از دکترهای داروشناس و قرآن شناس حقیقی یاری بجوید و صد البته که آنان جز معصومین(عليهم السلام) نمی توانند باشند و دقیقا به همين دليل است که نبی مکرم اسلام(صلي الله و عليه و آله) فرمودند:
انی تارک فیکم ثقلین، ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابدا کتاب الله و عترتی اهل بیتی و انهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض؛
همانا در نزد شما دو امر گران سنگ را به جای می گذارم، تا زمانی که به آنها تمسک جویید هرگز گمراه نمی شوید، کتاب خدا و اهل بیتم، و این دو هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر به من ملحق شوند.»
اگر در مضمون این فرمایش پیامبر(صلي الله و عليه و آله) نیز دقت فرمایید، می بینید که آن حضرت می فرماید بدون ائمه معصومین، قرآن نمی تواند برای انسان مفید باشد و این دقیقا همان مثالی است که برای شما زدم.» در این لحظه برق خاصی در چشمان دانشجوی مذکور مشاهده نمودم؛ گویا مثالي كه زده بودم کاملا در جان او نشسته و او را آرام ساخته بود وقتي با خودم فكر كردم، دیگر نیازی به ادامۀ استدلال های خود ندیدم و او را با آن حال خوشش به خدا سپردم.
