دست نوشته هادست نوشته۷: همه چیز را امانت الهی بدانیم!

دست نوشته۷: همه چیز را امانت الهی بدانیم!

دست نوشته۷: همه چیز را امانت الهی بدانیم!

سلام بر دوستان خوبم؛

شکی نیست که همه ی ما و همه ی هستی مخلوق خداوند مهربانیم و مالک حقیقی همه چیز و همه کس خداست. اما گاهی این حقیقت فراموش می شود و یادمان می رود که خودمان و هرچه داریم، مُلک خداوند است و به صورت امانت، مدتی در اختیار ماست و هنگامی که آن فرصت تمام بشود، امانت از ما گرفته می شود و به دیگری واگذار می شود. همه ی این خانه ها، ماشین ها، پست و مقام ها و… چقدر دست به دست شده است و هرچند وقت یکی گفته : خانه ی من، ماشین من، میز و پست من و بعد مدتی خبری از او نبوده و شخصی دیگر این حرف را زده است!!
آری این واقعیت مهمی است که ما و هرچه داریم از خدا هستیم و هرچه در اختیار ماست، امانت الهی و وسیله ای برای امتحان ماست. توجه به این حقیقت درس مهمی است که از آیه ۲۶ سوره آل عمران استفاده می کنیم :

« بگو بارالها! مالک هستی توئی به هرکه بخواهی حکومت می بخشی و از هرکه بخواهی می گیری، هرکس را بخواهی عزت می دهی و هرکه را بخواهی خوار می کنی. تمام خوبی ها به دست توست. تو برهرچیز قادری. »

در نظر داشتن این حقیقت که هرچه داریم امانت الهی است، آثار مهمی دارد که به آن اشاره می کنم:

۱) اگر امانت الهی است در مواردی که خداوند راضی نیست استفاده نکنیم. مثلاً با چشم و زبان که امانت است، معصیت خدا نکنیم.
۲) در مواردی که صاحب امانت فرموده چیزی را صرف کنیم، دریغ نداشته باشیم. مثلاً اگر فرموده پس از استفاده از اموال و رفع نیاز خود، خمس مازاد آن را به مصرف خاصی برسانیم، برایمان سخت نباشد.
۳) اگر او که مالک است، چیزی را از من گرفت، گله مند نباشیم بلکه راضی به رضای او باشیم.
۴) چون همواره در هرچه تعریف می کنیم، از اوست، همیشه شکر او را در دل، بر زبان و و در عمل به جا آوریم.
۵) در حفظ امانت های الهی کوشا باشیم. حفظ سلامتی، استفاده درست از اموال، تربیت صحیح فرزندان که همه امانت های الهی هستند.

موفق باشید
مهدی عدالتیان

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.