والدین و فرزندانقدم پنجم: پذیرفتن کودک آن چنان که هست نه آن چنان که باید باشد

قدم پنجم: پذیرفتن کودک آن چنان که هست نه آن چنان که باید باشد

قدم پنجم: پذیرفتن کودک آن چنان که هست نه آن چنان که باید باشد

باید احساست کودک را بپذیریم و هرگز با صراحت و تندی خواسته های او را رد نکنیم. گوش دادن و پذیرش کودک، زمینه ایجاد ارتباط عاطفی با وی را فراهم خواهد کرد.

پذیرش احساسات کودک، چه منفی و چه مثبت به منزله تایید احساسات وی نیست بلکه زمینه ای را به وجود می آورد، برای آرام کردن و هدایت احساسات منفی در جهت مثبت

در مقابل احساسات هیجان آمیز کودک باید خاموش بود؛ چرا که هر سخنی ممکن است او را به عصبانیت بیشتر بکشاند. از طرفی باید بگذاریم به طور طبیعی کودک پیامدهای رفتار خویش را تجربه کند تا یاد بگیرد که در زندگی چگونه با آنها کنار بیاید و طعم بعضی از ناکامیها و شکستها را بچشد تا برای زندگی، ساخته شده و مقاوم بار آید. در این زمینه باید به کودک فرصت داد. متاسفانه بعضی از والدین تا کودک کوچکترین ناراحتی پیدا می کند و چیزی را از دست می دهد و یا مانعی برای او حاصل می شود، سعی دارند که در اولین فرصت آن را تهیه کنند و یا آن مانع را برطرف سازند و حتی نمی گذارند در یک لحظه هم، طعم ناکامی را بچشد.

این کودکان افرادی حساس، زودرنج و کم ظرفیت می شوند که در فردای زندگی چندان مقاومتی از خود نشان نمی دهند، زود شکست می خوردند و در برخورد با مشکلات، تاب و تحمل دشواریها را ندارند و در زندگی همواره احساس ناتوانی و یاس و ناامیدی می کنند.

بعضی اوقات باید سکوت کرد تا او همانند کسی که جلو آینه ایستاده است، خودش را خوب ببیند. آنگاه وقتی آرامش یافت، رفتار خود را ارزیابی خواهد کرد. باید احساسات کودکان را جدی بگیریم و آنها را انکار نکنیم طرز رفتار و تلقی آنان را زیر ضربات انتقاد و داد و فریادهای خود نگیریم ، چرا که کودکان وسیله تشفّی خاطر ما نیستند! اگر در این موقعیت بخواهیم آنها را موعظه و نصیحت کنیم ،از کارهای آنها عیب و ایراد بگیریم و عیب شان را گوشزد کنیم، از ما می رنجند و موضع دفاعی به خود می گیرند.

چون این حالت، خوشایند آنان نبوده و در این موقعیت، دیگر گوششان به حرفهای ما به هیچ وجه بدهکار نیست.

کودکان در برخورد با مسائل، مشکلات و حوادثی که برایشان پیش می آید بی تجربه و بسیار حساسند و رنجهای ناگفته دارند و می خواهند با بیان احساسات و تخلیه آن، هرچه زودتر حالت ناخوشایند را از خود دور کنند. پذیرفتن و درک احساسات و هم احساس شدن با آنان به عنوان بهترین راه حل در برقراری ارتباط با کودکان ضرورت دارد.

این روش به سرعت فشار روحی و احساسات ناخوشایندی که گریبان گیرشان شده را کاهش داده و آنان را از یک فشار روحی نجات می بخشد.

پس از تخلیه احساسات به حالت طبیعی و متعادل اولیه باز می گردند…

 

…………………………………………………

برگرفته از کتاب والدین و مربیان مسوول…. رضا فرهادیان

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.