مناسبت هاعاشورا یعنی…

عاشورا یعنی…

عاشورا یعنی…

عاشورا یعنی قطرات اشكی كه حسین(علیه السلام )برای فردای اهل بیت خویش ریخت ،

عاشورا یعنی جمع كردن خارهای بیابان در شب تاریك ،

یعنی سیراب كردن كودك شیرخواره با سرانگشتان پیكانی تیر،

عاشورا یعنی ضجه های كودكانی غریب درصحرایی سوزان ،

یعنی فرو رفتن خارهای بیابان در پاهای كودكانه ای كه به دنبال عشق ندای لبیك سرداده بودند ،

یعنی اوج مردانگی و ایستادگی ،

یعنی تجسم تمام غیرت های كه در چشم های نجیب عباس (علیه السلام ) سو سو میزد،

عاشورا یعنی دلدادگی به سرچشمه پاكی ها ،

یعنی طعم شیرین عطش در كنار یار،

پیامد عشق ورزی به نور ،

عاشورا یعنی صدای گریه هایی كه از سر تشنگی در گلو خفه می شد،

یعنی پر كردن مشك آب در عین عطش ،

یعنی پرپر شدن و دم بر نیاوردن ،

یعنی به آسمان پرتاب كردن خون گلوی شش ماهه ای كه از تشنگی به چشمان پدر خیره شده بود، یعنی دفن كردن تمام احساس خویش در پشت خیمه ها ،

عاشورا یعنی وادع آخرین خواهری خسته با برادری از جنس نور،

یعنی عین صداقتی كه در آسمان ها نظیرنداشت ،

یعنی سكوتی كه در تمام فریادها به گوش رسید ،

و نوازشی كه بر چشمان پیر وفرتوت خاكستر نشسته مردمان آواز شكست پیروز را زمزمه می كرد،

عاشورا یعنی فرود همه غیرت های آسمان در زمین و پرواز همه پاكی ها به آسمان

حسين (علیه السلام )آمد و عشق را آبرو بخشيد و عباس ( علیه السلام)با دستان بريده و لبان خشکيده با مشکي زخمي عشق را سيراب کرد تا حرف و حديثي باقي نماند؛

زينب ( سلام الله )عشق را تداوم بخشيد و آن را در گستره زمين و آسمان منتشر کرد تا از آن پس تمام عاشقان وام دار حماسه عاشورا باشند.

کربلا عصاره بهشت است و عاشورا آبروي عشق.

اگر کربلا نبود هيچ گلي از زمين نمي روييد و مشام هيچ انسان آزاده اي حقيقت را استشمام نمي کرد.

اگر کربلا نبود عاشورا نبود و اگر عاشورا نبود …

کربلا قبله الهام عاشقان شد و عاشورا ميعادگاهي براي آنان که مي خواهند نماز عشق را در محرابي به بلنداي تاريخ بپا دارند.

از آن روز زندگي معنا يافت که حسين (علیه السلام )بر کتيبه دل ها نقش بست و عاشورا اين راز نهفته مضمون تمام ناگفته ها شد.

 به خود ببال كه خدا خيرخواه توست،

كه صادق آل محمد (علیه السلام ) مي‌فرمايد:
«من اراد الله به الخير فقذف في قلبه حب الحسين وحب زيارته
» 

هر كس خدا برايش خير بخواهد محبت حسين ( علیه السلام ) و شوق زيارت او را در دلش مي‌گذارد. »

به خود ببال كه عاشق و شيفته‌ حسيني و عشق به حسين (علیه السلام )خيمه‌ هميشه افراشته در جان توست، خيمه اي به وسعت همه‌ هستي، خيمه‌اي به بلنداي همه‌ آسمان ‌ها و كهكشان‌ ها، با خواني گسترده از عطش كه تشنگي بشريت را خاتمه خواهد داد.

هرگز مباد بي اين عشق زندگي كنيم و بي اين محبت بميريم…

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.