سفر هاسفربه هندوستان: ۱۳۸۶

سفربه هندوستان: ۱۳۸۶

سفربه هندوستان: ۱۳۸۶

بسم الله الرحمن الرحیم

سفر تبلیغی به هندوســـتان (سال ۱۳۸۶)

چهارشنبه: ۱/۱/ ۸۶ : حرکت را از مشهد ساعت ۵:۲۰ دقیقه بعدازظهر با پرواز قطر شروع کردیم. ساعت ۷ به دوحه پایتخت قطر رسیدیم. و پس از چند ساعت توقف در دوحه ، روز پنج شنبه ساعت ۶ صبح به وقت دهلی ( ۲ ساعت بعد از ساعت ایران) به آنجا رسیدیم.

تا ساعت ۲ بعدازظهر توانستیم از خانه فرهنگ ایران بازدید کنیم و پس از صرف نهار به هتل شیروانی در خیابان ساندِرنَگَر جهت استراحت منتقل شدیم.

جمعه: ۸۶/۳/۱ : امروز از مکانهای مختلفی بازدید کردیم از جمله:

۱- مسجد جامع دهلی با قدمت ۴۰۰ ساله (قسمت بالای مناره تاریخی آن، پس از ۴۰ پله به پشت بام منتهی می شد و از آنجا ۱۲۰ پله داشت.)

۲- قلعه بسیار بزرگ به نام «پورانا قلعه»

۳- مسجد خیرالمنازل که تاریخ ساخت آن به حروف ابجد همین « خیرالمنازل» است.

۴- ضمن بازدیدها از قسمتهای ذکر شده، شرکت در جلسه ای با حضور ایرانیان مقیم هند در خانه فرهنگ و همچنین بازدید از شهر دهلی.

شنبه : ۸۶/۱/۴ حرکت با قطار به طرف بمبئی.

نکته جالب توجه اینکه بهترین قطار مسافربری بمبئی مانند قطار متوسط بلکه پایین تر از آن در ایران بود که بجای درب کوپه، پرده داشت و در سایر قطارها مسافران مانند اتوبوس کنار هم می نشستند.

یکشنبه ۸۶/۱/۵ و دوشنبه ۸۶/۱/۶: اقامت در هتل نجف.

در هتل نجف بمبئی(محله ی شیعیان) مستقر شدیم و سپس از مدرسه علمیه شیعیان که مسئول آن حاج آقای شعبانی بودند بازدید و با برخی طلاب صحبت کردیم.

( این منطقه بسیار محروم و شلوغ بود)

امروز از حسینیه انجمن فتوت یزدیها و مسجد ایرانیها که در سال ۱۲۷۶ هجری قمری (الان ۱۴۲۶ ه.ق) ساخته شده و مسجد بسیار بزرگ با فضای زیبایی بود، دیدن کردیم.

انجمن فتوت یزدیها ساختمان چند طبقه ای بود که در آن مدرسه ای برای بچه ها و همراه سالن اجتماعات بود (که مراسم مذهبی در آنجا برگزار می شد) و نیز محل اسکان برای زائران و مسافران داشت و چند شب در آن مراسم شرکت کردیم.

در مسجد ایرانیها هم اقامه نماز و مراسم عزاداری بود که ایرانیان مقیم بمبئی در آنجا شرکت می کردند.

سه شنبه ۸۶/۱/۷ و چهارشنبه ۸۶/۱/۸: اقامت در هتل خلیج.

هتل خلیج در منطقه “کولابا ” بود. اینجا منطقه بالاشهر حساب می شد و ساختمان عظیمی در کنار دریا داشت که به آن دروازه هند می گفتند و مشهور بود هنگامی که جُرج هشتم، پادشاه انگلستان می خواسته به این منطقه بیاید، اینجا را برای استقبال از او ساخته اند.

( هند سالها مستعمره انگلستان بوده و لذا زبان انگلیسی هم یاد داشتند)

پنج شنبه ۸۶/۱/۹: منطقه گوا (یکی از مناطق اطراف بمبئی درجنوب هندوستان) که با هواپیما یک ساعت راه بود و تا دوشنبه ۸۶/۱/۱۳ در این منطقه بودیم (شرح بازدید از کلیساها، معابد هندوها و محله مسلمانها و مسجد نور در قسمت نکته ها ذکر می شود.)

سه شنبه ۸۶/۱/۱۴ : بازدید از منطقه ی آگره (با ماشین سواری، حدود سه ساعت و نیم از دهلی راه بود.)

از قبر “اکبر شاه ” که از پادشاهان مغول و فارسی زبان و مسلمان بوده بازدید کردیم (در آن زمان، زبان رسمی کشور هند فارسی و دین رسمی آنان اسلام بود.)

در آنجا ساختمانی با مساحت چندین هکتار و فضاهای سبز بنا شده بود و نکته جالب توجه اینکه آیات قرآن و اشعار فارسی بر روی آن به چشم می خورد. از جمله :

     مرحبا خرم فضایی خوشتر از باغ بهشت           مرحبا عالی بنایی برتر از عرش برین

(تاریخ بنای این ساختمان ۱۰۲۲ قمری ثبت شده )

همچنین بازدید از تاج محل و یکی دیگر از قصرهای اکبر شاه ( آگ را فُرت ) جزء برنامه های ما بود.

نکته های جالب توجه :

۱- در دهلی پایتخت هند هنوز برای جابجایی مسافران از موتورهای سه چرخ اتاق دار و دوچرخه صندلی دار استفاده می شود. البته ماشین هم هست ولی تعداد بسیار زیادی موتور و دوچرخه مشغول مسافر کشی هستند.

۲- برای حمل و نقل بار، کارگران از گاری های یک چرخ استفاده می کنند.

۳- برخی از کارگران شهرداری که کوچه ها و خیابانها را جارو می کردند و نیز برخی از کارگران ساختمانی که سیمان و آجر جابجا می کردند، زنان بودند.

۴- نکته بسیار قابل تأسف که خصوصاً در بمبئی بزرگترین شهر هند به چشم می خورد( گرچه در همه کشورها کم و بیش موجود است) ، اختلاف طبقاتی است. در حالیکه نقاطی از شهر

مجلل ترین ساختمان ها و لوکس ترین مغازه ها را دارد که تورهای مسافرتی از جمله ایرانیانی که با تور به بمبئی می روند، در همین نقاط ساکن هستند ( منطقه کولابا و دروازه هند ).

نقاط دیگری از شهر( که توریست ها هرگز از آن باخبر نمی شوند) فقیر ترین مردم را دارد.

در چند خیابان طولانی دو طرف خیابان، پیاده روها اتاقهایی در حدّ ۳ * ۲ یا کمتر و به ندرت بیشتر، از حلب و چوب درست شده که در هر کدام از آنها خانواده ای زندگی می کنند. در جلو همان خانه استحمام می کنند و بچه ها در جلو خانه ها مشغول بازی هستند و عدم بهداشت بسیار وحشتناک است. یعنی جمع قابل توجهی فقط در خیابان و در زیر حلب و چوبها بدنیا می آیند و زندگی می کنند.

۵- تعدّد فرقه ها و زبان ها بسیار زیاد است، به گونه ای که در حاشیه هر اسکناس مبلغ آن به ۱۵ زبان رسمی نوشته شده است که انگلیسی، فرانسه و عربی در آن به چشم می خورد.

۶- حدود ۴۰۰ میلیون مسلمان در نقاط مختلف هند زندگی می کنند که در هر شهری مناطق ویژه مسلمانان و منطقه مخصوص شیعیان و مساجد آنان هست.

۷- در بمبئی از یکی از مراکز اسماعیلیه دیدن کردیم. اسماعیل ها فرقه ای هستند که بعد از امام صادق علیه السلام، فرزند ایشان اسماعیل را امام خود داشته و پس از او برای خود پیشوایانی دارند. الان دو گروه هستند . پیشوای جمعی از آنها ” آقاخان” است که

عکس ها درکنار همین مرکز به فروش می رفت و جمع دیگری از آنها که درهند به آنها” بُرَه “می گفتند پیشوایشان ” شیخ برهان الدین ” است.

۸- فرقه های متعدد بت پرست در هند به چشم می خورند که معابد بزرگ و کوچکی دارند. برخی معابد بسیار بزرگ و دارای سالن های مجلل و متعدد است و برخی بسیار کوچک در کنار خیابانی است که جمعی وارد آن شده و لحظاتی در مقابل بت می ایستند، گفتگو می کنند و خارج می شوند. بت ها مجسمه هایی از شخصیت های معروف ( زن و مرد) و یا مجسمه حیوانات خصوصاً یک مجسمه فیل که کوچک و بزرگ آن به چشم می خورد.

در کنار برخی بت خانه ها، گاو ماده ای نگهداری می شد و در کنار آن برخی علوفه می فروختند و مردم برای رسیدن به حاجت خود از علوفه ها خریداری و جلو گاو می ریختند.(گفته می شد گاو ماده این حرمت را دارد و گاو نر و گاو میش، هیچ قداستی ندارد)

۹- بر سر در ساختمان بسیار عظیمی که مربوط به اکبرشاه در سال ۱۰۲۲ هجری قمری (۴۰۶ سال قبل) می شد ، در ” آگره ” از شهرهای نزدیک به دهلی در کشور هند جمله ای عبرت آمیز نوشته شده بود، البته عبرت آموز برای ما که بعد از حدود ۲۰۰ سال از زوال آن شاهنشاهی این جمله را می خوانیم:

به فرمان شاهنشهی ذوالجلال               که باشد شهنشاهیش بی زوال!!

۱۰- حوزه های علمیه شیعی نیاز به تقویت مالی و علمی فراوان دارند و اگر مقدور بود طلاب در این کشور بیشتر و بهتر مجهز شوند، زمینه تبلیغ اسلام و تشیّع بسیار مهیاست.

۱۱- دولت مردان در زمینه بالابردن سطح فرهنگ و آگاهی های مردم بسیار کم کار کرده و می کنند که شاید دو علت عمده آن یکی کثرت فرقه ها و فرهنگ ها و دیگری سیاست حفظ منافع دولت مردان باشد که اگر همه همت مردم، کار، خوراک، مسکن و لذت باشد، آنان بهتر به ریاست خود می پردازند و مردم مشغول گرفتاریهای خود می باشند.

* خداوند متعال را سپاس می گویم که بار دیگر فهمیدم دین من بهترین ادیان، مذهب من بهترین مذاهب و نعمت آشنایی با اهل بیت علیهم السلام ، نعمتی است که از شکر آن عاجزم. نعمت آشنایی با قرآن و فرمایشات معصومین علیهم السلام ، نعمتی است که با هیچ نعمتی( همه دنیا و ما فیها ) نمی توان مقایسه کرد تا چه رسد به معاوضه.

و نیز کشور من بهترین کشورها و مردم کشور من بهترین مردم جهان و رهبر و مسئولین کشور من، بهترین رهبران و مسئولین کشورها هستند و آخر دعوانا انّ الحمدالله رب العالمین.

 

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.